Širenje Azijskog plamenca na šimširu

Šimšir na prostoru Fruške gore, od ove godine zahvaćen je jednom od najintenzivnijih štetočina, azijskim plamencom, usled čega se ova vrsta žbuna osuši i propadne. Do pre samo dve godine, ove štetočine nije bilo na prostoru naše zemlje, a od dolaska u Evropu širi se velikom brzinom.

Šimšir, kao vrsta žbuna koja se koristi u hortikulturi, do pre nekoliko godina imala je samo jednu štetočinu, koja je uticala na njegovu osnovnu dekorativnu funkciju. Poslednje decenije zabeležena je pojava najintenzivnije štetočine azijskog plamenca, koji se proširio u Evropi, od nedavno i na ovim prostorima.

Azijski plamenac na šimširu prvi put je zabeležen 2014. godine u Beogradu, nakon toga 2015. godine u Somboru, a od ove godine ima ga i na Fruškoj gori.

U pitanju je vrsta noćnog leptira čija gusenica pričinjava ozbiljne štete na šimširu, zeleniki i kuriku, odnosno zahvata ukrasno žbunje i nisko rastinje, među njima i pojedino rastinje u okviru kompleksa Fruškogorskih manastira.

“Ova štetočina pojavila se u Evropi 2006. godine, pretpostavlja se da je iz Azije stigla putem sadnog materijala, koji najverovatnije nije u dovoljnoj meri bio kontrolisan” navodi Mihajlo Stanković stručnik saradnik – istraživač SPC Zasavica.

Ova štetočina hrani se lisnom masom, a može se prepoznati po paučinastoj opni, kojom osvoji čitav žbun. Dodatni problem stvara kiselkast izmet, koji je podloga za razvoj gljivica. Prema navodima stručnjaka, pravovremeno prepoznavanje i reagovanje je bitno u sprečavanju širenja ove štetočine.

“Ne smemo dopustiti da se raširi. U startu, prvu zaraženu granu treba odseći i spaliti. Jedino je to efikasan metod. Postoje i mogućnosti hemijskog tretiranja, što treba primeniti kao krajnju meru” ističe Mihajlo Stanković stručnik saradnik istraživač SPC Zasavica.

Kako navode stručnjaci, klimatske prilike dodatno pogoduju širenju azijskog plamenca, jer su povišena temperatura i vlaga prirodni uslovi prostora sa kojih ova vrsta potiče.